i teraźniejsze przyszłości wyobrażenie”

                                                  Jacek Dukaj – „Lód”

Pusty bieg jest swego rodzaju domknięciem wędrówki Księżyca przez znak zodiaku. Poprzedza go, na ogół, szereg aspektów, które tworzy z planetami zanim znak opuści, co pokazano w postaci tabeli, we wcześniejszym wpisie. Wydaje się, że nie tylko te aspekty ale i charakterystyka stopnia zodiaku w którym aspekt zachodzi powinna być prana pod uwagę. Tę charakterystykę znajdziemy w drugim tomie Astrologia Klasyczna – A. Wronski [1]. Pomocne mogą być również opisy, które nawiązują do symboli sabiańskich [2]. Oczywiście, posługując się tymi opisami należy mieć na uwadze i to, że uwypuklone zostają w nich te treści, które charakterystyczne są dla Księżyca.

Poniżej, nieco inne przedstawienie wędrówki Księżyca przez znak zodiaku, na tle koła zodiaku, które, wydaje się, bardziej przemawia do „oka” osób interesujących się astrologią.

Przejście Księżyca przez znak Raka sprzyja temu, by bardziej zainteresować się sprawami domu i rodziny, może nawet wybrać się do rodziców. Co prawda, przez pierwszy dekanat, najbardziej „raczy”, Księżyc przechodzi nie tworząc żadnych aspektów, więc nie tyle rodzina co bliscy znajomi (lub współpracownicy) mogą być dla nas inspiracją do tego, by zabłysnąć jakąś oryginalnością – zwłaszcza gdy Księżyc będzie przechodził przez drugi dekanat Raka, nabierając cech Skorpiona, i tworząc opozycję do Plutona, współwładcy Skorpiona.

Pierwszy aspekt, który tworzy Księżyc zachodzi w dniu 07.06.2016 o godzinie 1:48 i jest to trygon do Neptuna. Biorąc pod uwagę to, że Neptun znajduje się w drugim dekanacie Ryb, który koreluje ze znakiem Raka, tym samym z Księżycem to, mamy tu wzajemną harmonię. I chociaż ścisły aspekt trwa tylko chwilę (minutę) to, mając na uwadze iż w ciągu półgodziny Księżyc przebywa około pół stopnia, możemy przyjąć, że mamy godzinę czasu na to, by w pełni wykorzystać potencjał energetyczny czasu, który wyznacza ten aspekt. Ma miejsce w nocy, w dzień powszedni – wtorek. Być może w marzeniach sennych będziemy brać udział w niezwykłych wydarzeniach. Pod koniec dnia, o 21:21 Księżyc utworzy z Uranem kwadraturę, czemu może towarzyszyć emocjonalne napięcie. Łatwo wówczas może nas zirytować jakaś wiadomość energetyczna Marsem a dotyczącą zagadnień społecznych – Uran w znaku Barana w dekanacie Strzelca. Ostatni aspekt to, trygon Księżyca do Marsa, który zachodzi następnego dnia o godzinie 2:19. Ma miejsce w nocy i również ma charakter mocno księżycowy ponieważ Mars znajduje się w trzecim dekanacie znaku Skorpiona również korelującym z Księżycem. Być może w snach będą nam towarzyszyć osoby bliskie, kobietom będą śnić się wspaniali mężczyźnie, kuszący je czymś nieodgadnionym. Równie dobrze sen może być niespokojny po ciężkim pracowitym dniu. Ten aspekt wyznacza początek pustego biegu, który trwa około 6 godzin i kończy się o godzinie 8:49 tegoż dnia. Można powiedzieć, iż przesypiając fazę pustego biegu wykorzystaliśmy jej charakter w pełni.

Ta fragmentaryczna interpretacja powyższej wędrówki Księżyca przez znak Raka jest dosyć swobodna i służy głównie po to, by uzmysłowić sobie fakt, że zanim Księżyc wejdzie w fazę pustego biegu możemy przechodzić przez wiele stanów emocjonalnych, które przybliżają nam wcześniejsze aspekty. Analiza bieżącej jakości czasu, charakterystycznej dla pustego biegu, może być interesująca w odniesieniu do horoskopu natalnego, zwłaszcza wtedy, gdy próbujemy zgodnie z nim wypełniać teraźniejszość, jak również zaglądać w najbliższą przyszłość. Co prawda, w świetle motta do tego artykułu mamy tylko „… teraźniejsze przyszłości wyobrażenie”, ale „… nowość sama w sobie nas wabi” , zaś jutro zawsze jest przyszłością, i nowością.

Jak już było powiedziane wcześniej, pusty bieg Księżyca wykorzystuje się przede wszystkim w astrologii horarnej, głównie po to, by ocenić czy należy w ogóle w danym momencie czasu podejmować się interpretacji horoskopu (czy też podejmować działanie), któremu, w tle, towarzyszy postawione wcześniej pytanie (problem). Podejmując temat pustego biegu Księżyca zacząłem się też zastanawiać nad tym na ile może być on pomocny w interpretacji horoskopu natalnego, chodzi tu głównie o jego weryfikację w świetle wydarzeń z życia. Co prawda patrzenie na horoskop przez pryzmat wędrówki Księżyca w czasie bliższe jest zagadnieniu progresji sekundarnych, ale wstępne analizy pozwalają przypuszczać iż temat wart jest rozpatrzenia. Oczywiście, wstępne analizy, których pewną ilość wykonałem, dotyczą przeszłości. Co prawda istnieje tylko teraźniejsza pamięć przeszłości a im więcej mamy lat tym ta teraźniejszość odgrywa większą rolę, zaś rozpamiętywanie zdarzeń przeszłych na tę teraźniejszość już zasadniczo nie wpływa. W tym rozpamiętywaniu nie ma sensu stawiać pytań „co by było gdyby?”. Bardziej istotna jest refleksja nad jakie ślady zostawił w teraźniejszości wybór (zdarzenie) z przeszłości. Andrzej Szczypiorski w swoich refleksjach idzie jeszcze dalej pisząc:

„… przeszłość na szczęście w ogóle nie istnieje, nie ma jej, jest tylko świat zapamiętany, ten, który przechowujemy w sobie. I on się zmienia razem z nami. To jest dobre, najlepsze, co człowiek w ogóle od natury otrzymał w darze. Że jego przeszłość dojrzewa razem z nim. I razem z nim umiera.”

Autoportret z kobietą

Nie mniej jednak owoce przeszłości bywają częstokroć bardzo silnie zakorzenione w teraźniejszości. Przejawiają się przez nasz status społeczny, rodzinę, podejście do otaczającej nas rzeczywistości. Jak w życiu sieliśmy taki owoc dziś zbieramy. Jeśli więc próbujemy sięgnąć głębiej w świat zapamiętany to,

Poniższy rysunek przedstawia jeden cykl Słońce/Węzeł, tu dla węzła południowego, gdzie numerami zaznaczono poszczególne fazy. 5 – to FS węzła południowego, w której do koniunkcji Słońca z węzłem dochodzi 16.11.1947. Po prawej stronie zaznaczono wartości przedziału kąta o który przemieszcza się węzeł w poszczególnych fazach.

W fazie 5 węzeł przemieszcza się tylko o 1.5º a więc jego oddziaływanie poprzez aspekty do elementów horoskopu natalnego będzie najsilniejsze. Analizując tranzyt węzła należy cały czas mieć świadomość, że mówimy o parze węzłów, które są w opozycji, a co za tym idzie, oba węzły tworzą aspekty wzajemnie uzupełniające się – jeśli węzeł północny utworzy sekstyl, to południowy trygon do danej planety. Ponieważ węzły są pochodną układu Słońce/Ziemia/Księżyc to głównie aspekty do Słońca i Księżyca powinny być brane pod uwagę. W następnej kolejności powinniśmy uwzględniać aspekty do Jowisz i Saturna jako władców (planet o charakterystyce zbliżonej do danego węzła) poszczególnych węzłów. Pełen obrót węzłów na tle zodiaku zachodzi w cyklu który trwa około 19 lat. W poniższej tabeli przedstawiono daty koniunkcji i opozycji Słońce/WKW (Węzeł Księżycowy Wstępujący – Północny) dla jednego z takich cykli. W otoczeniu tych dat, w przedziale czasu około +/-45 dni mamy fazę statyki węzła – węzeł „nieruchomieje” w oczekiwaniu na misterium Słońca: koniunkcję lub opozycję.

Daty koniunkcji i opozycji Słońca z węzłem północnym Księżyca                                              w przedziale czasu: 16.05.1966 – 09.05.1985

To tabelaryczne zestawienie można przedstawić w sposób graficzny na tle koła zodiaku, a jeśli jest to kosmogram zaznaczyć aspekty poszczególnych faz statyki do wybranych elementów kosmogramu. Podkreślę jeszcze raz: orb fazy statyki to +/-0.75º tak więc jest to bardzo ścisły aspekt i nie należy rozszerzać go do orb tradycyjnie przyjmowanych dla aspektów (np. koniunkcja 10º). Tak „wąski” zakres kąta orb w przypadku węzłów ma swoje uzasadnienie w specyfice węzłów Księżyca. Poniżej przykład kosmogramu, na którym naniesiono drugi cykl obrotu węzła północnego, co odnosi się do okresu pomiędzy 18 a 36 rokiem życia osoby z którą ten kosmogram jest związany. Wybrałem drugi cykl węzłów ponieważ odbywa się on w okresie życia każdego człowieka, który można uznać za najbardziej rozwojowy. Jego początki związane są z wejściem w świat dorosłych – matura. Kolejnych kilka lat to, czas poświęcony jeszcze nauce – studia wyższe, których zakończenie czyni z nas jednostkę, która przez pracę wchodzi w życie społeczne. Gdy domyka się pierwszy cykl Saturna, a jest to jednocześnie połowa drugiego cyklu węzła Księżyca, zaczynam często nowy etap w życiu. Dla jednych, będzie to przekierowanie uwagi na rodzinę – małżeństwo, dla drugich kariera zawodowa. Gdy domyka się drugi cykl węzła Księżyca mamy pewną stabilizację w życiu, którą łatwo zburzyć wyznaczając sobie nowe cele – tranzytowy węzeł znajduje się na swojej pozycji natalnej. Przykład:

Cykl rozpoczyna się w dniu koniunkcji węzła północnego i Słońca i kończy na tego typu koniunkcji po około 19 latach. Cyfry na zewnątrz kosmogramu odpowiadają kolejnym wierszom w zamieszczonej wcześniej tabeli. Mówiąc o węźle północnym jako tym elemencie w kosmogramie natalnym, który ukazuje nam drogę wżyciu, możemy przypuszczać, że podczas tranzytów, tam gdzie wchodzi w relacje (poprzez aspekty) z elementami kosmogramu, będzie nam wskazywał bieżące cele. Mamy zatem:

• 1 – 16.05.1966, początek drugiego cyklu – tranzytowy węzeł w pobliżu swojej pozycji natalnej. Pierwsza miłość z wiatrem gna, z niepokoju drży, właśnie z wiatrem odeszła w siną dal. Podczas opozycji Słońca do węzła północnego Księżyca (w fazie statyki – 27.11.1965), czyli koniunkcji Słońca z węzłem południowym wydawało się, że rodzące się uczucie pomiędzy dwojgiem młodych ludzi będzie trwało wieczność. Za duże w tym było chyba jednak młodzieńczej nadziei i emocji – na co może wskazywać to, iż ta koniunkcja była w opozycji do Księżyca natalnego. Był to pierwszy poważniejszy znak od przeznaczenia, które jakby chciało dać sygnał, że nasze chwilowe widzenie świata nie jest tak naprawdę naszym właściwym przeznaczeniem.
• 4 – 21.03.1969, punkt charakterystyczny, bowiem do koniunkcji Słońca i węzła północnego dochodzi na granicy zodiaku – znaków Ryb i Barana. Pogodzenie ognia i wody jest trudne, trzeba w życiu przewartościować siebie w konfrontacji z doświadczeniami, które przyniosło życie, a których jakość wynikała pośrednio z naszej postawy wobec świata i siebie. W fazie statyki węzła południowego (koniunkcja Słońca z węzłem południowym – 14.09.1969, 21º13′ znaku Ryb) ma miejsce kwadratura osi tranzytowych węzłów do osi Asc-|Dsc, która wydaje się wskazywać na czas w którym relacje JA – TY nabierają istotnego znaczenia. Druga miłość życie zna i z tej pierwszej drwi …, to znaczy, że jest już dużo bardziej dojrzała i odpowiedzialna. Jest wyzwaniem zarówno dla JA jak i TY. Jednocześnie osie węzłów natalna i tranzytowa wyznaczają mistyczny prostokąt wskazując niejako na duchową więź, którą splata Ja i TY przeznaczenie.
• 6 – 12.02.1971, koniunkcja Słońce/węzeł północny ma miejsce w opozycji do Saturna natalnego (węzeł południowy jest więc w koniunkcji z Saturnem – swoim odpowiednikiem). Jednocześnie jest to kwadratura osi węzłów natalnej i tranzytowej. Czas próby dla związku, którego przyszłość wydaje się być już zdeterminowana, ale teraźniejszość zaczyna cechować swego rodzaju stagnacja.
• 7 – 26.01.1972, koniunkcja ma miejsce w pobliżu Lilith natalnej. Jest to jednocześnie sekstyl do Słońca natalnego i trygon do Księżyca natalnego. Jeśli wziąć pod uwagę to, że Księżyc partnerki jest w koniunkcji ze Słońcem partnera to, mamy mistyczny prostokąt, który tworzą oś węzłów tranzytowych i opozycja Księżyców partnerów. Partnerzy określają już datę zawarcia związku małżeńskiego i trwają przygotowania do tego aktu. Zawarcie związku małżeńskiego ma miejsce w fazie statyki węzła południowego (opozycja Słońce/ węzeł północny ma miejsce 18.07.1972), Węzeł północny jest wówczas w pobliżu Jowisza partnerki, południowy w znaku Raka, w którym znajduje się Słońce partnerki. Koniunkcja tranzytowego węzła północnego z Lilith wzmacnia księżycową jakość czasu – matka, rodzina.
• 9 – 20.12.1973, to okres gdy jest już na świecie pierwsze dziecko (narodziny we wrześniu 1973r) i miłość nabiera nowego wymiaru. Ulokowanie koniunkcji tranzytowe Słońce/węzeł północny w pobliżu Wenus natalnej partnera (jest to jednocześnie trygon do PK – Punktu Karmy partnerki) na tę „nową” miłości wydaje się wskazywać.
  11 – 15.11.1975, osie węzłów tranzytowego i natalnego pokrywają się, koniunkcja Słońce/węzeł północny ma miejsce na węźle południowym partnera. Rodzi się drugie dziecko, partner kończy studia, a wszystko to dzieje się w fazie statyki tranzytowego węzła północnego.
  14 – 20.09.1978, ma miejsce kwadratura koniunkcji tranzytowych: Słońce/węzeł północny, która zachodzi w 26º50′ znaku Panny, do Wenus natalnej partnera. To czas w którym trzeba wziąć pełnię odpowiedzialności za woje życie (rok wcześniej nastąpiła przeprowadzka do własnego mieszkania – jest się samodzielnym w pełnym tego słowa znaczeniu). W fazie statyki tranzytowego węzła południowego (ścisła koniunkcja Słońca z węzłem południowym ma miejsce w dniu 25.03.1978. W tym czasie węzeł północny znajduje się 5º47′ znaku Wagi – ma wówczas miejsce jego sekstyl do Słońca natalnego i trygon do Księżyca natalnego). Istotne wydarzenie w życiu to, śmierć ojca.
• 19 -17.06.1983, do koniunkcji tranzytowych Słońca i węzła południowego dochodzi na pozycji natalnej Urana partnera. Wówczas to ma miejsce trzecia miłość, w której więcej zauroczenia (które może być charakterystyczne dla działania Urana) niż miłości ślepej, nie liczącej się z ofiarami. Koniunkcja zachodzi w obszarze TY, podczas gdy tranzytowy węzeł południowy znajduje się pomiędzy Asc i Wenus natalną partnera. Przeznaczenie wydaje się stawiać wybór: JA – ze świadomością tego co się w życiu robi, i Wenus – nieodpowiedzialna pod wpływem naładowanego przez tranzytowe Słońce, będącego w opozycji Urana.
• 21 – 9.05.1985, gdy domyka się drugi cykl węzłów Księżyca, sytuacja normalizuje się, wzrasta świadomość trwałości dotychczas budowanych struktur (wszak węzeł północny jest w znaku Byka), którą przypieczętuje informacja o poczęciu trzeciego dziecka.

Przedstawiona powyżej analiza tranzytu węzłów Księżyca pokazuje, że wyszczególnienie faz statyki daje, w omawianym przypadku, bardzo dobrą korelację przedziałów czasowych tych faz z wydarzeniami z życia. I chociaż jeden przypadek nie czyni reguły to, technika ta prawdopodobnie może być pomocna (jako dodatkowy proces weryfikacji) przy analizie tranzytów planet – zwłaszcza dalekich.

F(x) = exp(-(((x – p)/(sqr(2)σ)²)
gdzie:
σ – odchylenie standardowe – będące funkcją rzędu aspektu i wagi elementu,
p – pozycja wybranego elementu w horoskopie,
x – wartość kąta (0 – 360°).
Poniższy rysunek pokazuje charakterystykę oddziaływania elementu (w tym przypadku Słońca).

Obrazuje on rozkład energii Słońca wokół jego pozycji natalnej w przypadku gdy rozpatrujemy jego oddziaływanie w aspekcie koniunkcji. Przyjęto, że wartość orb bazowego jest określona przez, spotykany w literaturze, wzór [1]:

orb = 10°*3/(2+n)

gdzie, n – oznacza rząd aspektu (dla koniunkcji n = 1).
Nawiązując do teorii można powiedzieć, że w granicach odchylenia +/-σ zawarte jest 68.2 % energii Słońca. Przy odchyleniu +/-2*σ jest to 99.8%, praktycznie cała energia Słońca. Wartość σ wynosi tu sqr(10) => 3.16°.
Przyjmując powyższe założenia możemy określić wzajemne oddziaływanie energetyczne dwóch planet będących w koniunkcji.

Można obliczyć jaka część energii, w tym przypadku, Jowisza zawarta jest o obszarze energetycznego oddziaływania Słońca. W podanym przykładzie jest to ponad 81%. Innymi słowy można przyjąć, że siła koniunkcji może być określona przez obszar wspólnego energetycznego oddziaływania, przy czym wydaje się za celowe liczyć obszar ten jako obszar planety podrzędnej (tu Jowisza) do nadrzędnej (tu Słońca). Pytanie można sformułować tak: Jaka część energii Jowisza leży w polu energii oddziaływania Słońca? Odpowiedź na tak postawione pytanie będzie: 81.13% energii Jowisza jest w polu energii Słońca, tak więc siła aspektu tej koniunkcji wynosi 81.13%. Z rysunku wynika, że praktycznie cała energia Jowisza mieści się w granicach odchylenia 2σ od pozycji Słońca.
Czy można mówić o koniunkcji Saturna i Marsa, które to planety położone są odpowiednio w 22.5° i 28.8° znaku Lwa? Ich odległość to 6.3°, wartość mieszcząca się w granicach orb 10° dla koniunkcji. Poniżej analiza tej koniunkcji widziana przez pryzmat energetycznych oddziaływań.

Tylko 6.37% energii Marsa jest w polu energetycznym Saturna. Trudno mówić tu o koniunkcji.

Przedstawiony tu sposób obliczania siły aspektów jest wynikiem pewnych refleksji, które nasunęły się autorowi podczas wielu dyskusji z innymi osobami zgłębiającymi arkana astrologii. Ocena siły aspektu w oparciu tylko o rysunek horoskopu, czyli “na oko” jest dosyć subiektywna. Powyższa metoda liczenia siły aspektów pozwala wyselekcjonować te, które są rzeczywiście ważne, przy czym za istotne należy uważać te, których siła jest powyżej 50%.

Bogdan

[1] – Astrologia samopoznania – Wojciech Jóźwiak