Faza statyki – FS

Jak to już było wcześniej napisane, faza statyki to czasu rozpoczynający się od półkwadratury aplikacyjnej Słońca do węzła Księżyca i trwający do momentu utworzenia prze Słońce półkwadratury separacyjnej. Poniższy rysunek uświadamia nam to, że faza ta trwa dosyć długo – około trzech miesięcy. Węzeł w tym czasie przemieszcza się o około 1.5º. Stąd też i określenie tej fazy jako statyczna nasuwa się niejako automatycznie.

Zauważa Suszczyńska: „… długa Faza Statyki także wymaga naszej nieustannej uwagi, ponieważ zmusza nas do godzenia się z koniecznością przechodzenia lekcji cierpliwości, pokory i przyjmowania wszelkich, nawet najtrudniejszych zadań karmicznych.

Wybiegając do przodu trzeba powiedzieć, że w okresie Statyki nie możemy i nie powinniśmy zbyt aktywnie działać i narzucać Światu swojego stanowiska. W tej fazie powinniśmy obserwować, słuchać i myśleć. W tym okresie Węzły Karmy „zamierają” w oczekiwaniu na niebiańskie misterium, żeby w momencie słonecznego zaćmienia przekazać Czaso-Przestrzeni informację o wszystkich naszych dokonaniach, które „popełniliśmy” podczas danego pół roku.”

Analizując dokładniej drogę węzłów w tej fazie, poniższy rysunek:

zauważymy że:

• przez okres około 28 dni węzły poruszają się ruchem prostym (synchronizując się niejako z planetami w kosmogramie) – te pod-fazy ruchu prostego oznaczone są zielonymi prostokątami,
• istniej tu również taki obszar w którym ruch węzłów praktycznie zamiera. Trwa on około dwóch tygodni. W tej fazie dochodzi do koniunkcji, lub opozycji, Słońca z węzłem.

Jak to wynika ze skali po prawej stronie rysunku, podczas tej fazy Węzeł przemieszcza się o około 1.5º. Jeżeli bierzemy po uwagę jego tranzyt to, jego czas porównywalny jest z czasem oddziaływania Saturna podczas jego tranzytu. Jest to jeszcze jedna z przesłanek nadających węzłowi Księżyca (zwłaszcza południowego) cech charakterystycznych dla Saturna. Słońce wędrując przez tę fazę wskazuje czas sprzyjający refleksji niż intensywnemu działaniu w świecie który nas otacza.

Faza swobodnego ruchu – FO

Czas trwania tej fazy wynosi średnio 27 dni. Wzrasta szybkość poruszania się węzła tak że w tym okresie przemieszcza się o około 2.5º. Na poniższym rysunku przedstawiono drogę węzła podczas tej fazy, dodatkowo zamieszczając wykres pierwszej i drugiej pochodnej dla funkcji opisującej ruch węzła. Znak pierwszej pochodnej pozwala wyznaczyć obszary ruchu prostego węzła, zera drugiej pochodnej punkty jej przegięcia.

Faza swobodnego ruchu, jak to opisuje Suszczyńska, to czas: „… żeby zaproponować nam możliwość rozegrania jak największej ilości wariantów swego zachowania i reagowania na zachodzące w Świecie zmiany. To czas swego rodzaju nauki pozwalającej nam aktywnie wykorzystywać potoki informacyjne i przekształcać je przy pomocy siebie i swoich Światów wewnętrznych …”.

W każdym cyklu (od koniunkcji do koniunkcji Słońca z węzłem północnym Księżyca) mamy cztery takie fazy, po dwie dla węzła północnego i południowego. Jeśli następną fazą będzie faza retro, czyli mamy przyspieszanie ruchu węzłów to, jest to wskazówka, iż nadszedł czas do intensyfikacji naszych działań i twórczego wykorzystania energii, którą przekazuje nam w tej fazie Słońce. Jeśli następną fazą będzie faza statyki to mamy do czynienia ze spowalnianiem ruchu węzłów a to oznacza, że nadchodzi czas na przemyślenia niż działania, które podejmowane w tym czasie mogą kończyć się porażką.

Faza Retro.

Faza „czystej” retrogradacji węzłów. Wskazuje na to pierwsza pochodna funkcji opisującej ruch węzłów, która nie zmienia znaku podczas tej fazy. Trwa ona 27 dni, a w jej połowie dochodzi do ścisłej kwadratury Słońca do osi węzłów. Przedstawi to poniższy rysunek:

To uściślenie kwadratury Słońca do osi węzłów określa Suszczyńska Czasem otwarcia Słońca w pełnym zakresie jego twórczego potencjału. I dalej: „… Światło znajduje się mówiąc obrazowo na „ostrzu karmicznego miecza” – w pozycji ciała niebieskiego „zapętlonego” przez Węzły. W tym przypadku ono może, ma prawo, jest gotowe, a przy tym musi maksymalnie przejawić siebie. Innymi słowy, Słońce, jako żywa istota, powinno bardzo aktywnie przyjmować i reagować na potoki płynące od planet, innych obiektów … Układu Słonecznego.”

Jeżeli ta faza, jak to już było zaznaczone, trwa 27 dni a uściślenie kwadratury następuje w połowie fazy to, można, przyjmując stosunkowo szeroki orb = +/- 15º, potraktować tę fazę jako szczególny okres w którym wszystkie aspekty, które podczas niej tworzą się pomiędzy elementami kosmogramu współpracują z energią Słońca, które staje się dla nich kanałem transmisji energii.

Ukośne i różnokolorowe linie na tym rysunku przedstawiają drogę Słońca w przedziale czasu od 24.05.1947 (pierwsza koniunkcja) do 4.05.1948 (druga koniunkcja), przy czym, dokonano tu pewnych przesunięć pozycji Słońca (o kąt będący miarą aspektu) tak by nałożyć drogę Słońca na drogę Węzła Północnego. W konsekwencji, w okresie 346 dni możemy wyróżnić 8 przedziałów czasowych w których:

1. pozycja węzła ulega niewielkim zmianom do czasu, aż Słońce utworzy z nim półkwadraturę. Ten okres czasu nosi nazwę Fazy Statyki [1] – FS.
2. węzeł przyspiesza swój ruch przy czym w pewnych podokresach czasu przechodzi do ruchu prostego – zamiast retrogradacji mamy dyrekcję, Ten czasu określany jest jako Faza swobodnego ruchu – FO
3. w punkcie 3 Słońce tworzy kwadraturę do osi węzłów. W przedziale czasu +/- 14 dni względem tego punktu mamy do czynienia z właściwą retrogradacją węzła. Ten przedział czasu określany jest jako Faza Retro – FR.
4. Po przejściu przez Fazę Retro Słońce ponownie przybliża się do węzła, tym razem Południowego, na odległość 45º zaś węzły ponownie wchodzą w Fazę Statyki. Jak to jest widoczne na rysunku, w tej fazie węzeł oscyluje z amplitudą około +/- 1º wokół punktu jego ścisłej opozycji do Słońca – punkt 5 na rysunku
5. W momencie gdy Słońce oddali się od węzła na odległość 45º, co ma miejsce w punkcie 6, rozpoczyna się kolejna Faza swobodnego ruchu
6. po jej zakończeniu Słońce zaczyna się zbliżać do punktu 7 w którym uściśla się jego kolejna kwadratura do osi węzłów
7. po upływie około 14 dni od ścisłej kwadratury Słońce ponownie przybliża się do Węzła Północnego na odległość 45º (punkt 8) i rozpoczyna się kolejna Faza Statyki – FS
8. w połowie tej fazy następuje kolejna koniunkcja Słońca z węzłem północnym i domyka się cykl słoneczny węzłów.

Jak już wcześniej było powiedziane cykl ten trwa około 346 dni i mniej więcej tyle stopni przebywa Słońce w swej wędrówce po ekliptyce. W tym samym czasie węzeł przemieszcza się o około 18.6º w kierunku przeciwnym do ruchu Słońca a tym samym kąt ten stanowi dopełnienie do kąta pełnego. Zauważyć należy iż, wartość liczbowa tego kąta równoważna jest średniej wartości cyklu węzłów, który trwa około 18.6 lat

Na poniższym rysunku zaznaczono poszczególne fazy grubymi zielonymi liniami.

Jak to wynika z rysunku mamy w pełnym cyklu solarnym węzłów w sumie osiem faz. Składają się na niego: dwie Fazy Statyki, dwie Fazy Retro i cztery Fazy swobodnego ruchu. Biorąc pod uwagę to, że droga przebyta przez węzeł stanowi 5% drogi którą przebywa Słońce w tym cyklu, możemy założyć, iż pozycja węzła jest stała i potraktować ruch Słońca jako swego rodzaju tranzyt względem tej pozycji. Jeśli ten tranzyt naniesiemy na koło zodiaku, co przedstawia poniższy rysunek, i zaznaczymy na nim poszczególne Fazy węzłów to otrzymamy swego rodzaju system oktotopos, który obrazuje sposób w jaki poruszają się węzły w zależności od kątowej odległości Słońca względem nich.

Zaznaczony na rysunku obszar N jest fazą przejściową między kolejnymi cyklami, mającą charakter Fazy Statyki – Słońce rozpoczynając nowy cykl jest w połowie tej fazy i potrzebuje około 18-19 dni aby domknąć kąt pełny swego ruchu po zodiaku. Fazy R i O trwają po około 27 dni, Faza Statyki może trwać (średnio) około 70 +/- 5 dni.

Podobnie jak to mamy w systemie oktotopos, który jest pochodną punktów kardynalnych, możemy wyróżnić i tu cztery, nie tyle punkty co karmiczne obszary kardynalne:

• karmiczny zenit – MC, zapoczątkowuje wejście Słońca w w Fazę Statyki węzła północnego – ukierunkowanie na nasz cel w życiu, „tworzymy swoje możliwości i cele, zakładające zawsze stworzenie pełnego systemu wartości”
• karmiczny nadir – IC, zapoczątkowuje wejście Słońca w Fazę Statyki węzła południowego – czas uwalniania się od długów i magazynowania zdobytych doświadczeń, „kształtujemy doświadczenia – pełny system nowych właściwości, wykreowany przez nas w następstwie twórczości”
• karmiczny Asc , wejście w Fazę Retro Słońca podążającego w kierunku węzła północnego – czas maksymalnego wyrażenia siebie, pokazania swojego JA. „tworzymy w sobie pełną kompozycję ze swoich właściwości, ułatwiającą przejawianie siebie”,
• karmiczny Dsc, wejście w Fazę Retro Słońca podążającego w kierunku węzła południowego – czas poddania się na wpływy otaczającego nas świata. „kształtujemy pełne wyobrażenie o świecie w naszych relacjach z nim”